home > Cultureel

Torens van Stilte
terug

In het oude Perzië bestond tot de komst van de Islam een zeer oude religie. Deze ontwikkelde zich tot het huidige Zoroastrianisme met als hoofdgod Ahura Mazda. Deze religie zou later een grote invloed uitoefenen op het Judaïsme en het Christendom.
In onze moderne tijd bestaan er nog groepen aanhangers, bekend onder de naam Parsee, in India, Iran en Irak. Eén van hun overtuigingen is dat Aarde, Lucht, en Water heilig zijn en niet vervuild mogen worden. Daarom mogen hun doden niet begraven worden -vervuiling van Aarde-, gecremeerd -vervuiling van de Lucht- of in een rivier geworpen worden -vervuiling van het Water-. Dit in tegenstelling tot de Indiase gewoontes om overledenen in de Ganges te laten afzakken.
Daarom bouwden ze grote constructies, Torens van Stilte genaamd, voor de overledenen. Overal waar genoeg leden van de sekte wonen staat een dergelijke toren.
Het zijn cirkelvormige constructies met muren van ca. 7,5 meter hoog. Door een poort komt men terecht in de binnenhal en een tweede omheining. Trappen leiden omhoog. Speciaal aangestelde dienaren, 'Dragers der Doden' genaamd, zijn de enige die het toegestaan is om de Toren binnen te gaan. Zij dragen de overledene de Toren in en voeren de benodigde ceremonies uit. Hierna ontkleden zij de overledene en leggen deze, open en bloot in speciale nissen. Vervolgens trekken zij zich terug waarop gieren -die reeds zitten te wachten- het dode lichaam snel ontdoen van la het vlees.
Het lichaam -beter: wat ervan overgebleven is- blijft liggen, en blootgesteld aan de zon en de elementen totdat de botten gebleekt en droog zijn. Daarna worden de botten verzameld en in de centrale put geworpen om daar verder afgebroken te worden. In gebieden waar het erg droog is zullen de botten langzaam vergaan tot stof. Waar het veel regent, worden speciale waterafvoeren gemaakt. Het regenwater, die alle restanten van de lichamen meeneemt, komt terecht in de centrale put, stroomt over een traliewerk en vervolgens over houtskool. Op vier plekken stroomt het water dan uit de toren. Het traliewerk moet regelmatig schoon gemaakt worden om verstoppingen te voorkomen, maar verder functioneert het hele systeem min of meer vanzelf.
Een Toren van Stilte;
deze bevindt zich bij Bombay, India.
Nadat het lichaam in de Toren is geplaatst, wordt de uitvaartceremonie er buiten gehouden waarna de gehele ceremonie voorbij is. De vernietiging van het lichaam is zo compleet dat een Toren in de centrale put slechts 1,5m afval kan verzamelen in meer dan veertig jaar tijd.
Het gebied rond de Toren wordt onderhouden als tuin, net zo heilig als de Westerse kerkhoven.
Bij de Parsee komen de armen en de rijken bijelkaar in de dood. Deze methode van 'begraven' zorgt daar voor. Het lijkt -in onze ogen- misschien gruwelijk, maar het begraven in de aarde of het cremeren is voor de Parsee net zo gruwelijk.